Tuesday, September 28, 2021


Major powers usually wait. They can afford this luxury, since others are too happy to linger in their zone of influence, benefiting from the "umbrealla" and receiving the dividend. The United States was for a long time the model of a confident, benevolent partner. Under Nixon the wall started to crack. While Dr. Kissinger elaborated his balance of power model, he contradicted his very own analysis by freaky interventions and non-truths in, i.a., Chile and South East Asia. Nevertheless America remained the undisputed superpower which could afford to act without prior approval. Slowly this unilateral mind construction eroded, until it broke down under the weight of hubris and faulty management.

Coming after Trump's mad reign, President Biden is under pressure to halt America's downfall. He runs almost, while China and Russia watch. Hence Washington gives the impression of pursuing a disjointed, often unconvincing policy. The "Five eyes intelligence" sharing (US, Australia, UK, New Zealand, Canada), the QUAD ( US, Australia, India, Japan) and the AUKUS submarine deal (US, Australia, UK) betray haste, unfit for a major power.

While one can understand the goal, one is entitled to question the method or lack of coherence.  The ominous silence from Moscow and Bejing is commensurate with their displeasure. The EU feels ignored, France is sulking and NATO deals with a "senior moment".  All these accumulative "piques" and "snubs" are not irrelevant. They can be very vicious indeed. Europeans might be tempted by a repeat of the Helsinki farce, which would definitively further marginalize them. The Americans should beware of hurting too many egos by trumping special relationship(s) with anyone but the EU. The Transatlantic Tech Alliance is already a victim of the current bad mood between former Atlantic partners.

America became a moral pariah under Trump. Now the EU must support Biden, and correct him when necessary, so that "sweet sorrows" can be healed. For sure both the EU and the US have lost their superior appeal. China inspires envy, Russia fear, the EU boredom. Biden can still restore the transatlantic folie a deux but should beware of a menage a trois which will only complicate matters further.

It becomes clearer by the day that China is becoming the originator of strategic impulse worldwide and that it is apt at projecting its model as formidable. Western democracies fight the demons of immigration, climate change and an unaffordable welfare Utopia. True, while many are in awe of China's rise, few are tempted to live over there for pleasure. Bejing will never give up on Taiwan or the South China Sea. The cat and mouse game will continue as long as the "son of heaven" enjoys the waiting. 

The United States and the EU are still closer than their rivals are with their feudal underlings.  President Biden certainly wants to restore the relationship with the EU. After all, other major clashes have occured wherein the Europeans yet again split ranks (over Iraq, during the Bush/Blair partnership). The new secretary of State is the ideal personality to heal brised European egos. 

It is appropriate to counter China indeed, but the choice of the means to do so remains unclear and should be discussed amongst allies first. Australia is a major player and should indeed have a major role, but not at the cost of  traditional partners. The UK should likewise not receive a premium on the back of the EU.

Dr. Kissinger's analysis was perfect, but so was Metternich's in his time. Since then the world turned topsy-turvy. History is cruel, like aging.  Contrary to believe it  doesn't repeat itself. We are in need of a new scenario .

Monday, September 20, 2021


Voila que le Part Socialiste reclame 600 millions en faveur de la Wallonie, au nom de la solidarite federale. A priori rien ne devrait s'opposer a cela. Les ravages ont ete catastrophiques et  les moyens au niveau regional font manifestement defaut.

Cependant la situation doit encore etre examinee de plus pres. Un cheque en  blanc est exclu. 

En premier lieu l'enquete decidee par le gouvernement Wallon sur les causes et effets est peu credible. Elle risque surtout de creer une nouvelle fois la pirouette qui permet au pouvoir en place d'eviter la sanction, voir meme la contrition. Il eut fallu une formule d'examen moins politique et surtout plus experte. Maintenant ce sont les accuses qui sont supposes rendre un verdict !

Une aide doit etre geree par d'autres que par des personnalites en place qui ont demontre qu'ils n'ont aucune vision de l'avenir. L'amenagement et la reconstruction doivent faire l'objet d'un projet elabore, contemporain, contradictoire, ouvert a des propositions, venant aussi de l'etranger, sans quoi le miserabilisme ambiant risque une nouvelle fois de se repeter. Un appel "ouvert" (type concours d'idees) devrait suppleer aux carences qui occupent quotidiennement le journal ringard de RTL .

On a pu voir combien la deconcentration des pouvoirs en Belgique est toxique, en premier lieu dans des situations qui requierent une mobilisation de moyens et une vision. Ce n'est pas au sein de la boite a souliers dans laquelle les parlementaires Wallons se trouvent coinces que la lumiere jaillira.

Il est indeniable que l'amenagement (quasi inexistant) du territoire en plusieurs parties de Wallonie, ainsi que la gestion des eaux et barrages. doivent etre reexamines, voir meme sanctionnes, la ou des fautes graves sont apparues.

Bref, la solidarite merite d'etre prise en consideration pour autant qu'elle ne devienne pas une nouvelle fois prisonniere d'une culture politique, responsable de l'enlisement, au sens propre et au sens figure.


Saturday, September 18, 2021


The AUKUS,  a new menage a trois beween the US, Australia and the UK leaves the French in a hystercal rut. This submarine deal will allow a sharing of artificial intelligence, cyber and long-range capabilities. Formost, it lets the Americans run away with a deal that the French claimed as theirs.

The French president suddenly acts as if he were tempted by theatrics, which is unusual. It all comes back:  the humiliations in Yalta, De Gaulle's years in the London fog, President Kennedy's US/UK deal . When unfrozen, history's smell is foul.

The inclusion of London might look "over the top".  After all, the UK is a mothballed former power.  Princess Diana was able to reinvent for a while the British monarchical link with Australia, be it in Vanity Fair style. The rekindling was short-lived. It comes as a surprise that President Biden bypassed other possible suitors, but given that both the UK and France were under the circumstances the only possible candidates, London was the safest choice, both for temperament and for tenuous historical reference.

Biden is becoming a very interesting president, in a Truman way. This democrat is something of an autocrat. This catholic can be a heretic.  This "quiet American" is made of steel. Unlike his erratic predecessor he is impervious to pique and not impressed by pomp. Unlike Obama he is not in awe of history. Like Truman, he comes more from Congress than from somehere. Republicans better beware. He leaves the vice-president just enough room to stand on.. and might trap an opposition, he knows too well.

The French already have their coming presidentials on their mind. They will also take the leadership of the EU after January first. The tone will be agressive, nationalistic and, when needed, anti-American. For a country famous for its cynical outlook, this might look suprising. In former years people kowtowed to the French, in their presence. Now they make fun of them, in their absence.

Talleyrand said that politics is the systematic cultivation of hatred (sounds familar, no?)   The French should pilgrimage to the Pere Lachaise instead and follow up on Oscar Wilde's saying that the best revenge is to live well.  After all, they have a reputation!

Thursday, September 16, 2021


Bart De Wever is een begaafd polticus. Daarom is het des te verwondelijk dat zijn jongste speech in De Panne totaal ontbrak aan visie en  creativiteit. De steeds terugkomende verwijzing naar een soort Vlaamse psyche die meer inhaakt op de mythologie dan op een moderne interpretatie, zoals die o.m. bestaat bij David Van Reybroeck, Luk Tuymans of Bart van Loo verbaast. De N-VA van Homans,Weyts, Demir & Co. heeft zich vastgereden in ressentiment. Flander's Technology had tenminste veerkracht en was toekomstgericht. Van iemand zoals De Wever, burgemeester van Belgie's locomotief, is zo een verhaal absurd.

De zoveelste grondwetsherziening wordt voorbereid. Alle "ismes"liggen op tafel, terecht. Het valt helaas te verwachten dat het corrupt wanbeheer niet zal worden aangesproken. De ontelbare ministers en burgemeesters snijden liever in het land dan in hun achtertuin. Het debat zoals dit bedreven wordt in de Vlaamse Koepelzaal, de Waalse schoendoos of in de Brusselse circustent is een belediging voor de intelligentie. 

De federale regering probeert de wanorde onder controle te houden. Een curatele ware beter. Dermigne en Vandenbroucke zijn interessante Ministers. Aleksander De Croo is, jammer genoeg, geen overtuigende communicator. De Groenen worden meer en meer onverteerbaar en dogmatisch. Of De Croo kan opkomen met een coherent, afgeslankt model blijft vooralsnog een raadsel. 

Het ware een illusie de watersnood rond Luik te beschouwen als een eenmalige katastrofe. Het klimaat wordt de uitdaging van deze eeuw en het zijn niet de 8 of 9 Belgische Excellenties die daar de verantwoordelijkheid in delen die zullen bijdragen tot een gresoverschrijdende consensus. Wallonie zou beter  een internationaal concours organiseren voor suggesties inzake wederopbouw, ruimtelijke ordening en infrastruktuur. Andersom wordt het opnieuw een Echternach projekt, beheerd door lokale, wereldvreemde belangen.

Vlaanderen zou aandacht moeten besteden aan wat Nederland doet, liever dan zich te vergapen aan een herschreven eigen Heimatmodel a la Pirenne . Nederland heeft weliswaar weinig sympathie voor wat de Willy Vandersteen's Zuiderburen allemaal doen. Zij begrijpen trouwens geen Vlaams en hebben al lang gekozen voor Churchill's "A  history of the english- speaking peoples". Terwijl Couperus grandioos Nederlans schreef, liepen de Zuiderburen verloren in "de bloeiende wijngaard". Het is moeilijk groot te worden als men  klein blijft denken.

Vlaams belang is waarschijnlijk een conjunctureel fenomeen dat aanleunt bij Trump, Orban en komplotmythologie (Q'anon) . Het nihilisme daarin is op lange termijn ohoudbaar, en het is gedoemd om van Scylla in Charydis te vallen in 2010.

Belgie kan zich nog herpakken. Het gaat minder om de Staatsvorm die uiteindelijk uit de bus zal komen dan om een teruggevonden  efficientie en transparentie van het bestuur. Omdat zo een beslissing polieke moed vraagt ware het misschien beter een opdracht te geven aan bv. Deloitte en Touche om een blueprint van moderne staatshervorning op tesrellen, On peut rever !

Wednesday, September 8, 2021


Abdeslam a d'emblee donne le ton. Recitant le credo des "croyants" il a aussitot ravive la ligne de demarcation qui coure comme un serpent a travers les frontieres et les meilleures volontes.

Il est en cela l'heritier des rancunes et de l'ignorance. Ce proces risque de creuser le gouffre qui existe entre les lumieres (assiegees) et l'obscurantisme. Cet homme et les siens sont des genocidaires qui se sont a jamais exclus de toute forme de civilisation. En se reclamant de Dieu, ils le rendent infrequentable.

Il faut essayer de se garder des amalgames mais ils deviennent incontournables. On arrive a se demander ou se cachent l'indignation et le rejet qui doivent quand meme exister dans les rangs des Musulmans. Il semblerait que la honte, au demeurant ambigue, les empeche de se declarer clairement.

Ce proces aura des repercussions fondamentales. Les prejuges vont hausser le ton. Il deviendra encore plus difficile de trouver un terrain d'entente entre oppositions qui existent deja a l'etat latent. En Occident la droite beneficiera de ce coefficient empoisonne. Les Arabes dits moderes se trouveront dans une situation incomfortable, pris dans l'etau du Disneyland du Golfe et du desert Islamique Afghan.

Bref cet accuse minable au physique insignifiant et au palmares epouvantable est surtout un rat d'egout qui se cachait honteusement dans le ventre mou de Bruxelles. En cela il etait un scorpion comme ses semblables a New York, a l'areoport de Bruxelles, et partout ou la mort n'est meme plus a credit...elle arrive "en gros".

Le rat se multiplie. Nul doute que d'autres egarements arriveront, non annonces.  La culture europeenne proclame a Paris son "J'accuse". Il nous appartient maintenant de remplacer le "je" par"nous".